طلبة شهید:
محمد جواد شکوریان فرد فرزند: رحمت الله استان: قم شهرستان: قم تولد: 1345- کویت
شهادت: 23/1/1366- جزیره مجنون واعجبا! چه عظمتی! چه حیاتی! چه شهادتی! از کدامین
جام زلال نوشید که حیاتی علوی را به شهادتی حسینی عاشقانه پیوند داد؟ چه رازی در
هق هق گریه های شبانه و همت والای روزانه اش بود که توانست آخرین برگ زرین حیاتش
را به شمایل زیبای شهادت بیاراید؟ سال 1345، در خانواده ای کاسب و مذهبی، درکشور
کویت به دنیا آمد. بعد از مدت کوتاهی خانواده این شهید به ایران مهاجرت کرده و شهر
مقدس قم را برای زندگی انتخاب می کنند. محمدجواد تحصیلات ابتدایی و متوسطه را
در مدارس "امیر کبیر، سلامت و دین و دانش" به اتمام رسانید و چون سال
های تحصیل وی در مدرسه راهنمایی مصادف با اوج مبارزه ملت مسلمان علیه رژیم طاغوت
بود از همان اوایل انقلاب وارد مبارزه با طاغوت شد و در شب های حکومت نظامی همراه
با بچه های محل در مبارزه با دژخیمان شرکت می کرد. او پس از پیروزی انقلاب در
تشکیل ستاد مقاومت محل شرکت کرده و با شروع جنگ تحمیلی، وی نیز همچون سایر جوانان
متعهد وظیفه خود دانست که عازم جبهه شود. آن شهید بزرگوار پس از اخذ دیپلم
متوسطه به فراگیری علوم دینی در مدرسه "رضویه" پرداخت. این
عزیز دارای نوشته هایی با خط خودش در ماه مبارک رمضان می باشدکه در جبهه ها بوده و
هر روز از احوال درونی خویش و رزمندگان و مباحث عرفانی مطالبی را به رشته تحریر
درآورده که به علت طولانی شدن، از آوردن آن در این کتاب خود داری شده است. او
نُه بار به جبهه اعزام شد و در چهار عملیات؛ رمضان، والفجر مقدماتی، عاشورای دو، و
والفجر 8 شرکت داشت که در عملیات رمضان به شدت مجروح شد، به نحوی که حدود سه ماه
بستری بود. در عملیات عاشورای دو، از ناحیه سر و
کتف مجروح گردید و درعملیات والفجر هشت نیز از ناحیه پا مجروح شد که به پشت جبهه
منتقل و مورد عمل جراحی قرار گرفت؛ ولی شوق او به جبهه چنان بود که پس از کمی
بهبودی که در وجود خود احساس کرد مجدداٌ عازم جبهه گردید و آخرین بار در تاریخ
25/12/1364 به جزیره مجنون رفت و حدود یک ماه آنجا بود که در تاریخ 23/1/65 در شب
تولد مولایش سید الشهداء -علیه السلام- به درجه رفیع شهادت نائل گردید و در تولد
جدیدش در کنار اربابش حسین -علیه السلام- منزل نهاد و موجب سرافرازی خانواده خویش
گردید. جنازه مطهر وی در جوار دیگر همرزمان
شهیدش کنار بارگاه امام زاده علی ابن جعفر -علیه السلام- قم دفن گردید. "روحش شاد و راهش گرامی باد" کوه می باید بود ایستادن به غرور
پایمردی به سرور پوزخندی به سقوط قله می باید بود جلوه برتری و اوج و عروج صخره می باید
بود سخت، سنگین و صبور مردی می باید بود از هوای و هوس و وسوسه دور مثل بی رنگی آب
بود در حال عبور باید آن سوی شعور دید در کعبه نور عشق را وقت ظهور
بسم الله
الرحمن الرحیم "طلبة شهید: محمد جواد شکوریان فرد" "قم" "ان الله اشتری من المؤمنین انفسهم و
اموالهم بان لهم الجنة"(توبه، آیه 111) (خدا جان و مال اهل ایمان را به بهای
بهشت خریداری می کند.) به نام یگانه شنونده دردها، یگانه
اجابت کننده دعاها؛ به نام او که می بخشاید در نهایت گناهان و می پذیرد در نهایت
مهربانی؛ به نام خدایی که طغیان خون ها برای اوست؛ به نام پروردگاری که امید ندارم
مگر به بخشایشش و نمی هراسم مگر از دادگری اش و نمی آویزم مگر به ریسمان استوارش. با
درود بر خاتم النبیین محمدبن عبدالله -صلی الله علیه و آله- و ائمه اطهار -سلام
الله علیهم اجمعین- و با سلام به ولی عصر -عجل الله تعالی فرجه- منجی دو عالم ،
معلم انسان ، حجت خدا ، قائم آل محمد، حجه ابن الحسن العسگری، مهدی موعود -عجل
الله تعالی فرجه-. با درود و سلام فراوان بر امام امت،
این یگانه پرچمدار حق و حقیقت، یار و یاور بی کسان، مرد علم و شمشیر عدالت،
آموزگار وحدت، یگانه رهبر مسلمین جهان، روح خدا، خمینی عزیز. با سلام و درود بی کران بر شهدای
عالیقدر و افتخار آفرین اسلام و انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی. شهدایی که از کربلای
حسین -علیه السلام- لبیک گویان فرمان حق را پذیرا شدند و تا کربلای هفتم تیرماه و
تا تمامی کربلاها در تمامی روزها و در تمامی سنگرها و محراب های خونین جمعه ها و
تمامی جبهه های نبرد حق علیه باطل صادقانه و مخلصانه و عاشقانه به سوی خدای خویش
شتافتند و رسالت حسین گونه خود را به انجام رسانیدند. یاد شهدا گرامی و راهشان پر
رهرو باد. اما پدر و مادر عزیزم! از شما تشکر می
کنم که با زحمات شبانه روزی خود مرا بزرگ کردید و پاره تن خودتان را برای دین خدا
و امام امت تقدیم کردید . شما که راه و رسم یاری حسین را به من آموختید و از کودکی
اسم حسین-علیه السلام- را با پوست و گوشت من عجین کردید با شما که سال ها در زیارت
حسین-علیه السلام- می گفتید: "یا لیتنی کنت معکم و فافوز معکم" ای کاش
ما با شما بودیم و شما را کمک می کردیم و اکنون که نوبت عمل شده است ثابت کردید که
در راه یاری حسین-علیه السلام- از فرزند خود هم می گذرید. ای مادر عزیز! مانند زینب کبری-سلام
الله علیها- در برابر مصیبت استوار باش و رسالت مادری را که همان پیام آوری خون
شهیدان است به خوبی انجام ده. زینبی که در برابر داغ تمام خویشان
خویش چون کوه استوار بود و لحظه ای در برابر دشمن ضعف نشان نداد. ای
پدر مهربان! لحظه ای دست از امام برندارید که خیر دنیا و آخرت در همین است . با
تمام توان در راه رهبر قدم بگذارید و پشت جبهه را محکم کنید که خدا اجر شما را
همانند اجر رزمندگان اسلام قرار خواهد داد . ای امت شهید پرور کفر ستیز! شما که با
الله اکبرهای خود تمام ابر قدرت های شرق و غرب را به زانو در آوردید و با
راهپیمایی های خود پشت آنها را به خاک مالیدید. از خط امام دست بر ندارید که خط
امام خط پیامبر و خداست. شعار مرگ بر آمریکا و شوروی و اسرائیل یادتان نرود و در
عمل نشان دهید که یاور مستضعفان و خصم مستکبران زمانه هستید . پدر عزیز! اگر لطف خدا شامل حال من شد
و شهید شدم شما زحمت کشیده و 46 روز روزه برای من یگیرید و مقدار پولی را هم که
دارم در اختیار شما؛ در هر راهی که صلاح دیدید مصرف نمایید . والسلام علی من التبع الهدی بنده خدا،
محمد جواد شکوریان فرد خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار
