محمدحسین ذوالفقاری در دهم فروردین
سال 1348 در روستای شهیدیه از توابع شهرستان میبد به دنیا آمد.
تولد او همزمان با عاشورای حسینی بود.
محمدحسین دوران کودکی را در سایه سار
مهر و عطوفت پدر و مادری مؤمن و شیفته ی اهل بیت سپری کرد. پنج ساله بود که برای
یادگیری قرآن کریم وارد مکتب خانه ی محل شد و مورد توجه پیر مکتب دار قرار گرفت.
در نه سالگی همراه با خانواده، برای زیارت عتبات عالیات عازم کشور عراق شد و موفق
به زیارت قبور ائمه ی اطهار بویژه امام حسین (ع) گردید و در همان سال به دیدار
حضرت امام خمینی(ره) هم مشرف شد.
با شعله ور شدن آتش انقلاب به فعالیت
هایی در کنار برادر شهیدش روی آورد و یکی از بزرگ مردان کوچکی بود که در این راستا
حماسه آفرینی بسیاری کرد.
با تجاوز رژیم بعث عراق به کشور
اسلامی مان او بارها برای ثبت نام جبهه مراجعه نمود اما به خاطر کم بودن سنش از
پذیرفتن او امتناع می شد ولی او ناامید نشده بو با اصرار زیاد بالاخره در تاریخ
بیست و سوم مهر ماه 1360 راهی دیار نور گردید.
ابتدا در شهرکرد دوره ی فشرده ی آموزش
نظامی را سپری کرد و سپس در خط پدافندی منطقه ی شوش حضور یافت. با شهادت برادر
بزرگش برای مراسم تشییع عازم میبد گردید. اما یک روز پس از تدفین به آن جا رسید.
او که طعم شیرین جهاد در راه خدا بر
مذاق جانش نقش بسته بود برای دومین بار پس از مراسم هفتم برادرش راهی جبهه های
نبرد شد و این بار با عنوان تک تیرانداز در گردان رزمی عاشورا با دیگر همرزمان به
دفاع از کیان اسلام پرداخت و سرانجام در تاریخ بیست و هشت دی ماه 1360 هنگامیکه 12
ساله بود در دشت شقایق خیز شوش بر اثر اصابت ترکش خمپاره و با وضوی خون به عرش
برین پر گشود و به دیگر خنیاگران عشق پیوست. آن چه در زندگی این شهید قابل ذکر است
این مطلب است که تولد و شهادت وی در عاشورای حسینی بوده و با وضوی خون به ندای هل
من ناصر حسین(ع) لبیک گفت.
