محمد حسین موحدین (جوکار) در تاریخ 3/11/1334 در روستای «خیرآباد» از توابع استان یزد متولد شد. دوران کودکی را در مکتب خانه گذراند، سپس وارد مدرسه شد تا از دریای علم و دانش روزگار خویش سیراب شود. حسین از دوره دبستان علاقه خاصی به مسایل سیاسی و مذهبی داشت تا آنجا که دوستانش در دوره دبیرستان او را «شیخ حسین» نامیدند. نوای گرم و دلنشین او و مقالاتی که علیه رژیم طاغوت می نوشت، موجی از ضدیت با رژیم را در بچه های مدرسه ایجاد کرد به طوری که دانش آموزان او را به عنوان نماینده برای احقاق حقشان در مدرسه انتخاب کردند. وی پس از اخذ مدرک دیپلم تحصیلاتش را در مدرسه عالی کامپیوتر ادامه داد و مدتی بعد در رشته کامپیوتر در دانشگاه به تحصیل پرداخت. در همین دوران ساواک وصیتنامه سیاسی محمد حسین را در وسایل دوستش به دست آورد و شبانه او را دستگیر کرده و به مدت دو سال به زندان انداختند. موحدین جوکار پس از آزادی از زندان با یکی از خواهران طلبه حوزه علمیه قم ازدواج نمود. زمانی که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید به تدریس علوم دینی در یکی از مدارس تهران مشغول شد و همزمان با فرمان امام (ره) مبنی بر تشکیل ارگان جهاد، جهاد سازندگی یزد را راه اندازی کرد. سپس به تهران بازگشت و ضمن تحصیل در دانشگاه مسئولیت عقیدتی- سیاسی پادگان نصر را بر عهده گرفت و مدتی بعد بخش امور تربیتی استان یزد را فعال کرد. حسین در طول سالهای خدمتش به مردم مسلمان ایران مسئولیتهای بسیاری را بر عهده گرفت. سال 1365 برای اولین بار به مکه معظمه مشرف شد و در آغاز مسئول یکی از قسمتهای بعثه امام (ره) گشت. در سومین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نمایندگی شهر یزد به وی پیشنهاد شد اما او نپذیرفت و به جبهه رفت. سرانجام خادم ملت ایران در روز ششم اسفند ماه سال 1366 به عنوان مسئول معاونت فرهنگی تیپ الغدیر و در ارتفاعات ماووت جان خویش را نثار الله کرد تا در جمع ملائک سربلند و سرافراز به نزد معبود و معشوق خویش رود.
