زندگینامه
حسین فرزند درویش در تاریخ 30/10/1305
در شهر کرمان به دنیا آمد. در دوران نوجوانی پدرش را از دست داد. او به علت فقر
مالی نتوانست به طور رسمی به مدرسه برود؛ ولی در کنار کار به طور متفرقه تا کلاس
ششم ابتدایی را با موفقیت طی کرد. وی برای اداره ی امور زندگی خود و مادرش، ناچار
به کار بنایی روی آورد و در مدت دو سال بنای ماهری شد. پس از رسیدن به سنّ بیست
سالگی وارد ارتش شد و 28 سال در آن جا خدمت کرد. او با درجه ی ستوان یکمی بازنشسته
شد. وی بنا به ضرورت شغلی در شهرهای مختلف کشور ساکن می شد که آخرین جا، شهرستان
تربت جام بود.
حسین در امور اجتماعی پیش قدم بود. فعالیت
های سیاسی و مذهبی او در مجالس دوره ی قرآن، دعای کمیل و ندبه، ارشاد و راهنمایی
دوستان و خانواده و شرکت در امور عمرانی مساجد چشمگیر بود. با شروع انقلاب در
محافل مخفیانه ای که در منازل دایر می شد، شرکت می کرد. او در چندین مورد با
منافقین درگیر شد و از کسانی بود که برای شرکت روستاییان در راهپیمایی ها تلاش می
کرد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، روحانیون
را به روستاها می برد تا مردم روستاها را با انقلاب اسلامی آشنا نمایند. وی با
صدور فرمان امام خمینی (ره) مبنی بر حضور در جهادسازندگی با وجودی که بازنشسته ی ارتش
بود، به عنوان نیروی رسمی وارد این نهاد در شهرستان تربت جام شد. او با وسیله ی
نقلیه ی خود ( مزدا 1600 ) به عمران و آبادانی روستاها می پرداخت. دو سال در کمیته
ی عمران جهادسازندگی شهرستان تربت جام خدمت کرد و در این مدت تقریباً بیش از شصت
طرح ساختمانی و آبرسانی را نظارت و پیگری نمود.
با آغاز جنگ به همراه تعدادی از
دوستان به فعالیت های نظامی در مقر سپاه پاسداران شهرستان تربت جام پرداخت. حسین
به کلیه ی سلاح های جنگی آشنا بود و خیلی سریع می توانست با آن ها کار نماید. وی
در سه مرحله می خواست که به جبهه اعزام شود. اولین بار مسئول جهادسازندگی [
شهرستان تربت جام ] از او تقاضا کرد برای پیشرفت کارهای جهادسازندگی از رفتن به
جبهه خودداری نماید. در مرحله ی
دوم دوستان و همکاران از وی تقاضا کردند که او در جهادسازندگی حضور داشته باشد تا
به آن ها روحیه دهد و کمکشان کند. اما در مرحله ی سوم هر چه خانواده و دوستان
خواستند جلوی او را بگیرند، نتوانستند.
کرمانی در تاریخ 15/8/1360 از طریق
جهادسازندگی شهرستان مشهد به جبهه اعزام شد. او که در ارتش خدمت کرده بود، کاملاً
به امور نظامی آشنا بود. هم زمان با کار در کمیته ی عمران جهادسازندگی در جبهه، در
احداث خاکریز و سنگرسازی هم فعالیت می کرد. حسین سرانجام در 1/9/1360 در سنّ 55
سالگی در منطقه ی سودانیه سوسنگرد، در حالی که مشغول بررسی محل احداث خاکریز بود،
هدف تک تیراندازهای دشمن قرار گرفت و در حال انتقال به بیمارستان به شهادت رسید.
پیکر این شهید در بهشت رضا (ع)
شهرستان مشهد به خاک سپرده شد. او اولین شهید جهادسازندگی شهرستان تربت جام بود.
از وی پنج فرزند به یادگار مانده است.
