ابراهیم در روستای تیمور تاش بجنورد در دوم شهریورماه 1340 به دنیا آمد. از همان کودکی تحت تعالیم اسلامی وی قرار گرفت. تحصیلات ابتدایی را تا سال های پایانی در روستا گذراند و سپس به همراه خانوده به مشهد آمد و در منطقه ی طلاب ساکن شد و تحصیل را تا دوره ی راهنمایی تحصیلی ادامه داد. در این اثنا هم زمان با جریانات انقلاب در فعالیت های انقلابی مشارکت نمود که از آن جمله پخش اعلامیه های حضرت امام بود. سخنرانی های شخصیت های برجسته ی انقلاب هم چون: شهید بهشتی، مطهری، طالقانی و امام را قبل و پس از پیروزی انقلاب اسلامی گوش می داد و از همان جوانی به مطالعه ی کتب سودمند خصوصاً کتب ایدئولوژیک علاقه مند بود و آن چه را یاد می گرفت، به دیگران نیز می آموخت.
پس از پیروزی انقلاب، در عرصه های مختلف حضوری فعال داشت. فعالیت های مسجد کوچه حوض امیر و آماده ساختن محیط مسجد جهت حضور جوانان و مخالفت با هواداران بنی صدر تا پای درگیری و برخورد از جمله دغدغه های او بود که هم زمان با تحصیل در شرکت مهندسی کار می کرد. از افتخارات او در دوران جوانی، خدمتگذاری عزاداران و سوگواران سالار شهیدان و شرکت در جلسات مذهبی بود. به میزان توان خویش از مستمندان دستگیری می نمود و همواره اطرافیان را به حمایت از مظلوم و بر کنار ماندن از ظلم و ستم گری به دیگران توصیه می نمود. به مسایل و معضلات اجتماعی و موضوعات غیر اخلاقی و انحرافی حساس بود و آرزوی او اصلاح جامعه و مقدمه چینی ظهور بود.
پس از پیروزی انقلاب و رخداد جنگ با اندوخته ای برگرفته از فعالیت های عمرانی در شهرداری کنگان به عنوان راننده ی بولدوزر به جمع جهادگران و سنگرسازان بی سنگر پیوست. به انگیزه ی حفظ اخلاق و دین و اجرای سنت حسنه ی نبوی در بیست سالگی ازدواج نمود و در طول زندگی پنج ساله ی مشترک با همسر فداکارش لبخند دو فرزندش را شاهد بود. اولین مرحله ای که ابراهیم به خانه آمد، هنوز دو روزی از مرخصی اش سپری نشده بود که آهنگ سفر کرد و دوباره راهی جبهه شد. آخرین مرحله ای هم که آمده بود، پدر را از رویایی یوسف گونه آگاه ساخته بود که بوی شهادت از آن استشمام می شد و پس از آن به پدر سفارش کودکان خود را نمود.
سرانجام پس از عمری جهاد و مبارزه و تحمل سختی و مشقات فراوان، در جریان عملیات کربلای یک برای نجات جان هم رزم خویش که گرفتار آب شده بود، خود را به آب انداخت و برای نجات جان او و خویش کوشید و همین امر او را به لقای دوست واصل نمود و در دوازدهم شهریور 1365 در سنّ 25 سالگی شهد شیرین شهادت را نوشید. فرزند سوم ابراهیم زمانی چشم به دنیا گشود که چهره ی زیبای پدر برای همیشه از نظر خاکیان پنهان گشته بود. او را به یاد پدر، ابراهیم نامیدند تا زنده کننده ی نام و آوازه ی آن شهید جاوید باشد.
برای تکمیل اطلاعات مربوط به شهدا و مساجد، از شما دعوت میکنیم تا با ارسال اطلاعات ارزشمند خود در این امر خیر مشارکت کنید.
اطلاعات خود را ثبت کنید
