عباس
قنبری در سال 1338 در لولمان رشت متولّد گشت. دوران کودکی و نوجوانی را با
تحصیل علم سپری نمود و با گرفتن مدرک دیپلم، در دانشگاه شرکت کرد و توانست
در رشته ی اقتصاد دانشگاه شیراز پذیرفته شود. عباس از استعداد سرشاری
برخوردار بود و در زمینه های مختلف مذهبی، اجتماعی و علمی به مطالعه
می پرداخت.
او علاقه و ارادت زیادی به امام و ولایت داشت و به همین خاطر در آغاز
انقلاب در دانشگاه شیراز فعالیت های گسترده ای نمود تا بدان جا که توسط
رژیم طاغوت مدتی دستگیر شد. او از لحاظ اخلاقی هم بسیار برجسته بود؛ همواره
به فکر مستضعفین بود و هم چنین حساسیت زیادی در انتخاب دوست و نگه داشتن
آن داشت.
با پیروزی انقلاب اسلامی، به شغل شریف معلمی پرداخت و همواره دانش آموزانش
را با اهداف والای امام (ره) و انقلاب اسلامی آشنا می ساخت. او که هدف
زندگانی را پیدا کرده بود، برای پاسداری از قرآن و اسلام به جبهه های جنگ
شتافت و در عملیات پرفتوح فتح المبین در تاریخ 4/1/1361 در منطقه ی رقابیه
در حالی که 23 سال داشت، شهد شیرین شهادت نوشید و به خیل عظیم شهدا پیوست.
زندگی
اگر از راه مجرای قرآن و ولایت فقیه نگذرد، پوچ و بیهوده است و اگر از این
دو مجرا بگذرد، زیبا و باهدف و دوست داشتنی است و مرگ، در این حالت دوست
داشتنی تر!
این حقیقت زندگی است که همه ی انسان ها از آن آگاه نمی شوند و فقط قلیلی آگاه هستند بر آن!
