زندگینامه
نامش حاجی بابا بود؛ متولّد سال 1336
در آبادان. هر چند که از ده سالگی در کنار تحصیل به کار اشتغال داشت، اما به علت
فقر مالی نتوانست ادامه ی تحصیل بدهد. در کار دوچرخه سازی به موفقیت هایی هم رسید
ولی فکر درس خواندن رهایش نمی کرد. به همین خاطر هم شبانه به ادامه ی تحصیل پرداخت
و تا اول دبیرستان درس خواند.
او پس از دوچرخه سازی به جوشکاری روی
آورد و از این راه موفق شد معاش خود و خانواده را تأمین نماید. پس از اتمام سربازی
در پروژه ی پالایشگاه شماره ی 2 نفت تهران مشغول به کار شد. ارتباطات دوستانه اش با دانشجویان
آبادانی در تهران، زمینه ی آشنایی او را با مسایل سیاسی-اجتماعی روز فراهم نمود؛
لذا در کنار فراگیری تعالیم اسلامی و تلاش در جهت کسب تقوای دینی، در فعالیت های
سیاسی- مذهبی به همراه دوستان دانشگاهی اش شرکت نمود.
با تشکیل خانواده و ازدواج با دختری
مومن و متدین، خداوند به او 2 فرزند عطا نمود که همیشه می کوشید تا آرمان هایش را
به آن ها انتقال دهد. او با شرکت در کلاس های شبانه موفق به اخذ دیپلم ریاضی شد.
با اوج گیری حرکت انقلابی مردم ایران، احساسی شدید به او می گفت که باید به صفوف
فشرده ی توده ی مستضعف بپیوندد. با پیروزی انقلاب اسلامی، به کمیته ی انقلابی
پیوست و با فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر تشکیل جهادسازندگی، با تمام توان به کمک
روستاییان محروم شتافت. با همین مجاهدت ها و سخت کوشی ها بود که به عضویت شورای مرکزی
جهاد آبادان درآمد.
حضور موثر حاجی بابا در عملیات های
ثامن الائمه(ع)، فتح المبین و بیت المقدس نشانگر روح بلند و ملکوتی اش بود که
آرزوی پیوستن به حق را داشت. او سرانجام در روز جمعه هفدهم اسفند ماه 1363 در دفتر
جهاد آبادان بر اثر بمباران هوایی دشمن در سن 27 سالگی به معبودش پیوست و برای
همیشه در جوارش ساکن شد.
پیکر پاک او در گلزار شهدای کازرون
میزبان عاشقانش است.
