سلیمان اسلامی در سال 1346 در محیط پاک و با صفای روستای اسمعلی کندی، از توابع پارس آباد پا به عرصه وجود نهاد. بعد از گذراندن دوران خردسالی، دروس ابتدایی را در روستای قره قباق سپری کرد. با شروع جنگ تحمیلی، با آنکه نوجوانی کم سن و سال بود، امّا تکلیف حضور در جبهه را احساس نموده، روی به سوی جبهه نهاد. در منطقه عملیاتی جنوب به شدّت مجروح گردید و جهت مداوا و استراحت به شهر بازگشت. او در حین استراحت، با تاثیر از فضای معنوی و روحانی جبهه ها، تصمیم گرفت که به تحصیل علوم دینی بپردازد. لذا وارد حوزه علمیه تبریز شد و با جدیت تمام، به کسب علوم اسلامی پرداخت .
اما عشق او به دین الهی و ندای کمک خواهی رهبر و امام انقلاب، نگذاشت که اوو در پشت جبهه آسوده خاطر به تحصیل بپردازد. و لذا همواره ارتباطی مستمر با جبهه ها داشت و در زمان عملیات ها در جبهه ها حاضر می شد که در نهایت، در منطقه جنوب و در شلمچه، با عشق و دلدادگی عارفانه، در مورخه 5/12/1365 به قرب حق تعالی نایل آمد و خیل شهیدان پیوست.
فرازهایی از دست نوشته های شهیدآفرین بر برادران حزب الهی که به ندای پرخروش امام امت لبیک گفته و دلیرانه در جنگ حق علیه باطل شرکت کرده و می کنند و پیروزی را برای ملت بزرگ اسلام و ایران به ارمغان می آورند. امروز که دشمن از هر طرف بسیج شده تا انقلاب اسلامی و اسلام را از بین ببرد، وظیفه ماست که در برابر تجاوزات دشمن بایستیم و مقاوم بجنگیم . از خانواده و همگی آشنایان می خواهم که در سوگ من ناله و زاری نکنند و مرا ناکام نخوانند. زیرا چه کامی بهتر از شهادت در راه خداست که فقط نصیب بندگان خالص و پاکش می شود.
