loader-img-2
loader-img-2

شهید نادر شیری در مورخ 24/1/13۴۰ در آبادان از یک خانوادة مذهبی و معتقد به دین اسلام دیده به این دنیای فانی گشود. وی بعد از گذراندن دوران طفولیت خویش در سن هفت سالگی برای آموختن علم قدم به مدرسه گذاشت و تحصیلات خود را تا پایان در همان محل سکونت خود سپری نمود تا اینکه موفق به اخذ مدرک دیپلم در رشتة تجربی گردید و به درس طلبگی پرداخت و در حوزة علمیة قم مشغول به کار گردید. ایشان فردی فعال و مؤمن و با خدا بود و هرگز کسی را از خود نرنجانده بود. وی بعد از پیروزی انقلاب و با شروع جنگ تحمیلی مشتاق شد که به جبهه های جنگ برود و از مرکز حوزه به عنوان یک روحانی به مناطق جنگی اعزام گردید تا اینکه در مورخ 15/1/1361 در عملیات فتح المبین در منطقه رقابیه بر اثر اصابت گلوله به فیض شهادت نائل گشت.

وصیت نامه بنده نافرمان خدا مصطفى (نادر)شیرى
پور

...و در زندگى کارى جز
رفتن نیست و من هم به اینجا آمده ام تا بروم، بروم به دارآخرت، آمده ام تا که با
رفتنم شاید آمرزش نصیبم شود و آمده ام تا بروم براى شادشدن از فضل و نعمت خدا که
او اجر مومن را ضایع نمى کند و ... یستبشرون بنعمه من الله و فضل و ان الله لا
یضیع اجرا المومنین.

وصیت مى کنم که اگر از من جسدى باقى ماند آنرا
در مزار شهدا (شیخان ) در قم دفن کنند و اگر قادر نبودید آخر سردرهر جایى که
خانواده راضى شدند دفن کنید و به مادرم در موردگریه کردن فشار زیاد نیاورید ولى هر
وقت خواست گریه کند او را به یاد این نکته بیاورید که او اولین مادرى نیست که
فرزند خود را از دست میدهد. هر پنج شنبه براى آمرزش خطاهایم پولى صدقه دهید و از
هر که مرا مى شناسد میخواهم و بلکه او را قسم میدهم که هر وقت و در هر جایى دلش
بیاد خدا شکست و اشکش جارى شد از من یاد کند و برایم طلب مغفرت کند، قریب کمتر از
6 ماه نماز و کمتر از 10 روز روزه قضا دارم که هر کس توانست مقدارى از آن را ادا
کند اما شما را به پیروى از امام خمینى و اطاعت بى چون وچرا از راهش که همانا
راه امام زمان است توصیه مى کنم و من در تمامى عمرم نتوانستم موقعى به این پیرکبیرکمک
کنم و شما را توصیه به حمایت شدیداز انقلاب مى کنم که نعمت بسیار بزرگى را خدا به
ما ارزانى داشته است و با هر کس که از روى عناد با این انقلاب دشمن است به مقابله
برخیزید و در خاتمه از همه حلالیت مى طلبم .

مصطفى (نادر) شیرى پور16/12/60 
اولین کسی باشید که دیدگاهی برای" نادر شیری پور " می نویسد